Wielopoziomowa wirtualizacja językowa

krótki URL: /85i

kategorie:Branżowe
tagi:chatgpt, gpt, machine-learning, recursion, recursive

Rzadko piszę tutaj o znaleziskach on-line, ale tu jest naprawdę ciekawie.

Jeżeli, Czytelniku, nie słyszałeś jeszcze o GPT (a w szczególności ChatGPT) to spieszę z wyjaśnieniem, że jest to model języka naturalnego oparty na sztucznej inteligencji tudzież automatycznym uczeniu maszynowym. W wielkim uproszczeniu: karmimy maszynę wiedzą ludzkości a następnie prowadzimy z maszyną dialog. Na przykład zadajemy maszynie pytania i dostajemy odpowiedzi - wszystko w języku naturalnym, nie żadne tam, panie pytony czy inne eskuele.

Poziom inteligencji reprezentowany przez GPT jest czasem naprawdę zaskakujący. Zacznę od przykładu z mojego podwórka: programista poprosił GPT żeby znalazł błąd w jego kodzie a następnie go poprawił:

Zauważmy, że człowiek zadający pytanie nie wyjaśnił maszynie co jego kod powinien robić. Maszyna domyśliła się tego z kontekstu, a następnie wyjaśniła na czym polega błąd i zaproponowała poprawkę.

A tutaj GPT objaśnia tajemnicze (i dość skomplikowane) wyrażenie regularne:

Jednak GPT nie ogranicza się wyłącznie do zagadnień związanych z programowaniem komputerów. Można go na przykład poprosić o sugestię jak udekorować salon:

Jeżeli zechcemy, możemy też wykorzystać AI do wygenerowania takiego przykładowego salonu, ale to już całkiem inna historia.

Jeżeli GPT czegoś nie wie, poprosi o więcej informacji:

Po tym wstępie czas na danie główne, czyli... zbudowanie maszyny wirtualnej na bazie ChatGPT:

Jak widać GPT, poproszony o udawanie terminala linuksowego, zaprezentował nam takie cóś. Lecimy dalej...

Komputer, który kazaliśmy GPT sobie wyobrazić, ma system plików i jakieś foldery!

Te foldery mają pliki, możemy tworzyć nowe pliki i umieszczać w nich zawartość (wygenerowaną przez GPT). Na przykład - dowcipy.

Nie będę tutaj pokazywał przebiegu całego eksperymentu, ale na końcu autorowi udało się wywołać w tym wirtualnym komputerze interpreter GPT a następnie poprosił go o utworzenie maszyny wirtualnej 🙂

Czyli tak: mamy algorytm, który wyobraża sobie komputer, w którym uruchamiamy algorytm i każemy mu wyobrazić sobie komputer...

Pachnie lemowym królem Murdasem.

A tutaj cały eksperyment opisany dużo bardziej szczegółowo i od deski do deski: https://www.engraved.blog/building-a-virtual-machine-inside/

Szacunek dla Autora!

Komentarze