Dawno nie recenzowałem żadnej piosenki. Dziś padło na Olka Grotowskiego i Gosię Zwierzchowską. Utwór nosi tytuł "Miejski poranek", słowa napisał Andrzej Waligórski (jeden z moich prywatnych faworytów jeśli chodzi o poezję satyryczną); przypuszczam, że można znaleźć rozmaite wykonania koncertowe na Tyrurce jakby dobrze poszukać (proszę o linki w komentarzach, jeżeli komuś się chce).

Same słowa są dość zwyczajne, jednak w połączeniu z lekko rozleniwiającą i wyluzowaną gitarą Olka tudzież łagodnym i optymistycznym wokalem pani Małgorzaty, piosenka trafia w samo sedno. I oto chodzi 😉

A tutaj tekst (zainteresowanych większą ilością utworów tego nieżyjącego już poety zapraszam na stronę autora).

Miejski poranek, pusty przystanek,

Za chwilę zabrzmi tu gwar.

Piąta na wieży, pachnie chleb świeży,

Piekarz o drugiej wstał.

Chłopcy od dziewcząt wracają pieszo

Także cieplutcy jak chleb.

Senny włamywacz pracę przerywa

Ogołociwszy sklep.

O takim czasie z psem, gdy go ma się,

Najlepiej w miasto iść.

Przez skrzyżowania, bez skrępowania,

O świcie władza śpi

Piąta dopiero, pierwszy papieros

Celny i ostry jak nóż.

Koty się gonią, butelki dzwonią,

Mleko przywieźli już.

Za chwilę szpetnie ciszę rozetnie

Tramwajów łomot i trzask.

Na razie mgiełka, watka, perełka,

Puchaty, miejski brzask.

O takim czasie z psem, gdy go ma się

Najlepiej w miasto iść.

Przez skrzyżowania, bez skrępowania,

O świcie władza śpi.

Po miejskich drogach na sześciu nogach

Licząc w tym psa - gdy się ma.

Bo gdy się nie ma - to trzeba dwiema,

Więc miej koniecznie psa.

O takim czasie z psem, gdy go ma się

Najlepiej w miasto iść.

Przez skrzyżowania, bez skrępowania,

O świcie władza śpi.

Po miejskich drogach, na sześciu nogach,

Licząc w tym psa - gdy się ma.

Bo gdy się nie ma - to trzeba dwiema,

Więc miej koniecznie psa.

Po miejskich drogach, na sześciu nogach,

Licząc w tym psa - gdy się ma.

Bo gdy się nie ma - to trzeba dwiema,

Więc miej koniecznie psa.