Dziś znów coś z Czerwonego Tulipana - tym razem coś z trudnych deklamacji. Polecam Czytelnikowi, żeby przeczytał poniższy tekst na głos, w tempie średnim lub szybkim. Powodzenia...

*Żyto na rżysku nie zżęte jeszcze,

A już na dworze dżdżysto i mży!

Wyjeżdżam z żalem w bezbrzeżną przestrzeń

W powietrzu szemrzą błyszczące łzy.*

Zmiażdżone szczęście, strzaskane szczęście!

Czyżbym miał sczeznąć i zemrzeć już?

Gdy serce wewnątrz skrzypi znów częściej

To któż mi zastrzyk przytaszczy, któż?

Żona mi zbrzydła, wróg przystrzygł skrzydła,

Przepadła krzepa i przepadł żłób,

Wstrząsa mną krzywda, dręczą straszydła,

Krzyż trzeszczy, dreszcze trzęsą jak wprzód!

Zmiażdżone szczęście, strzaskane szczęście!

W zmiażdżonym lustrze tkwi ostrze trwóg!

W chrzęszczącym brzęku, w brzęczącym chrzęście

Szczęście strzaskane jak drżący wróg!

Zmiażdżone szczęście, strzaskane szczęście

Przez brzeszczot pieszczot wrzucone w mrok

Szczęście zmiażdżone przez szczątki mrzonek!

Ach któż złowieszczy wywrzeszczy song?!